Мирон Бялошевски.
Книги, которые стоит прочитать каждому
Miron Białoszewski.
Książki, które warto przeczytać każdemu
Мирон Бялошевски (1922-1983) — это один из самых важных польских поэтов двадцатого века, известный своей новаторской экспериментальной поэзией, которая отходила от традиций, сосредоточилась на языке, повседневной жизни и «маленьких» событиях, часто с оттенком абсурда и иронии. Его работы включают в себя такие сборники, как «Оборот вещей» (1956), «Счет желаний» (1959), «Ошибочные эмоции» (1961), «Было и было» (1965) и посмертный «Охо» (1985), а также ключевые для его мастерской прозы, такие как «Дневник Варшавского восстания». Стихи Бялошевского часто затрагивают темы жизни в блоке, повседневных наблюдений, поиска смысла, а также языковых преобразований и поэтических форм.
Сегодня мы расскажем вам о двух его книгах, которые стоит прочитать каждому.
«Оборот вещей» — дебютный том 1956 года. Это поэзия сосредоточена на повседневной жизни, на повседневном языке, в поисках смысла в, казалось бы, банальных явлениях, сочетающая элементы священного и мирского (например, карусель с мадоннами), а также напоминающая о великих идеях, как «Коперник» (в стихотворении «О вращении небесных тел») и повседневные наблюдения, открывающие скрытую красоту и правду в повседневности жизни и языка. Это манифест поэзии отдельной, независимой от идеологии, которая выявляет глубину из языковых фейерверков.
Прочитать фрагмент можно здесь — https://archiwum.piw.pl/uploads/original/062018/26/93828cfcf2_Obroty-rzeczy-fragment.pdf
«Дневник Варшавского восстания» — это запись переживаний Бялошевского и варшавян, мирных жителей, являющихся свидетелями и участниками этого события. В одном из отрывков дневника автор признает, что он носил в себе намерение описать восстание в течение двадцати лет. Он чувствовал необходимость поделиться с другими этим уникальным в своей жизни опытом, но не мог найти форму для выражения того, что он наблюдал и в чем участвовал. В результате он пришел к выводу, что единственный способ — это свободный ход речи: разговоры, потому что о восстании как величайшем переживании своей жизни он „болтал” двадцать лет – эти разговоры, этот способ подходит как единственный для описания восстания. Произведение было создано в 1967 году, и этот временной отрезок позволил автору обрести объективность в отношении описываемых событий, переосмыслить свои воспоминания, дистанцироваться от переживаний и эмоций, которые они вызывают.
Прочитать можно здесь — https://docer.pl/doc/x810cv
P. S. А знаете ли вы, что Мирон Бялошевски предпочитал ночной стиль жизни, спал днем, писал и жил ночью?
Больше о Мироне Бялошевском можно прочитать здесь: https://culture.pl/pl/tworca/miron-bialoszewski
А есть ли в вашей семейной библиотеке книги Мирона Бялошевского?
Miron Białoszewski (1922-1983) to jeden z najważniejszych polskich poetów XX wieku, znany z przełomowej, eksperymentalnej poezji, która zrywała z tradycją, skupiała się na języku, codzienności i «małych» zdarzeniach, często z nutą absurdu i ironii. Jego twórczość obejmuje tomiki takie jak «Obroty rzeczy» (1956), «Rachunek zachciankowy» (1959), «Mylne wzruszenia» (1961), «Było i było» (1965) i pośmiertny «Oho» (1985), a także kluczowe dla jego warsztatu prozy jak «Pamiętnik z Powstania Warszawskiego». Wiersze Białoszewskiego często poruszają tematykę życia w bloku, codziennych obserwacji, poszukiwania sensu, a także transformacji języka i formy poetyckie.
Dzisiaj opowiemy Państwu o dwóch jego książkach, które warto przeczytać każdemu.
«Obroty rzeczy» to debiutancki tomik z 1956 roku. To poezja skupiona na codzienności, języku potocznym i poszukiwaniu sensu w pozornie banalnych zjawiskach, łącząca elementy sacrum i profanum (np. karuzela z madonnami) oraz nawiązująca do wielkich idei, jak Kopernik (w wierszu «O obrotach ciał niebieskich») i przyziemne obserwacje, odkrywając ukryte piękno i prawdę w prozaiczności życia i języka. To manifest poezji osobnej, niezależnej od ideologii, która wydobywa głębię z językowych iskier.
Przeczytać fragment można tu — https://archiwum.piw.pl/uploads/original/062018/26/93828cfcf2_Obroty-rzeczy-fragment.pdf
«Pamiętnik z powstania warszawskiego» to zapis przeżyć Białoszewskiego i warszawian, cywilów będących świadkami oraz uczestnikami tego wydarzenia. W jednym z fragmentów Pamiętnika… autor przyznaje, że nosił się z zamiarem opisania powstania przez dwadzieścia lat. Czuł potrzebę podzielenia się z innymi tym wyjątkowym w swoim życiu doświadczeniem, ale nie mógł znaleźć formuły dla wyrażenia tego, co obserwował i w czym uczestniczył. W rezultacie doszedł do wniosku, że jedyny sposób to swobodny tok mowy: gadania, bo o powstaniu jako największym przeżyciu swego życia „gadał” przez dwadzieścia lat – te gadania, ten to sposób nadaje się jako jedyny do opisania powstania. Utwór powstał w 1967 r., a ten dystans czasowy pozwolił autorowi nabrać obiektywizmu wobec opisywanych wydarzeń, przemyśleć swoje wspomnienia, zdystansować się do przeżyć i wywoływanych przez nie emocji.
Przeczytać można tu — https://docer.pl/doc/x810cv
P.S. A czy wiedzą Państwo, że Miron Białoszewski preferował nocny styl życia, spał w dzień, pisał i żył w nocy?
Więcej o Mironie Białoszewskim można przeczytać tu: https://culture.pl/pl/tworca/miron-bialoszewski
A czy w Państwa biblioteczkach rodzinnych są książki Mirona Białoszewskiego?