Экскурсия в музей народного строительства — этнографический парк в Ольштынке 28 июля

Экскурсия в музей народного строительства –
этнографический парк в Ольштынке 28 июля/
Wycieczka do Muzeum Budownictwa Ludowego –
Park Etnograficzny w Olsztynku 28 lipca

История Музея берёт своё начало в 1909 г. В этом году власти Кёнигсберга, тогдашней столицы провинции Восточной Пруссии, приняли решение о создании музея деревенской архитектуры на территории Кёнигсбергского зоопарка. План постройки предусматривал собрать на том месте объекты, наиболее типичные для архитектуры каждого из регионов, входящих в состав Восточной Пруссии. Из-за плохого состояния зданий, предназначенных для перемещения, решено сделать копии. Тогда построено около тридцати объектов XVIII – XIX вв., представляющих жилищное, сакральное, индустриальное и хозяйственное строительство.
В 1938 г. в связи с ограниченной территорией музея под открытым небом, не представляющей возможности его дальнейшего развития в зоопарке, власти провинции решили перенести музей в Ольштынек. Место было выбрано неслучайно. В окрестностях Ольштынка находился масштабный Танненбергский мемориал с могилой фельдмаршала Гинденбурга. Задачей Этнографического музея было повысить туристическую привлекательность этого места. Перемещение зданий было совершено в годах 1938-1942 годах. Не все объекты удалось перевести. Из первоначального архитектурного основания до наших дней сохранилось двенадцать объектов.
После войны начались реставрационные работы, надзор за которыми осуществлял воеводский хранитель памятников. В конце 50-тых годов было принято решение о совершении новых построек.
Музей народного строительства Этнографический парк занимает в настоящее время территорию 93 гектарa и владеет богатой коллекцией движимых и недвижимых музейных предметов.
В Этнографическом парке собрано 74 объектов большой и малой деревенской архитектуры районов Вармии, Мазур, Повисля и бывшей прусской части Литвы. Это жилищные и сакральные здания, хозяйственные и индустриальные постройки.
Музей обладает коллекцией около 11 тысяч движимых музейных предметов, связанных с материальной народной культурой XIX и XX веков, а также коллекцией современного искусства и народного ремесла. Около 40 % из этих предметов можно увидеть на выставках в объектах Этнографического парка.
Музей напоминает также о первых жителях региона — пруссах. В археологической части был реконструирован курган раннего железного века.

Początki Muzeum Budownictwa Ludowego – Parku Etnograficznego w Olsztynku sięgają 1909 roku, kiedy to w Królewcu, ówczesnej stolicy Prus Wschodnich, zapadła decyzja o utworzeniu muzeum architektury wiejskiej.
Na jego siedzibę wybrano teren Królewieckiego Ogrodu Zoologicznego. Plan zabudowy zakładał przeniesienie na teren muzeum obiektów najbardziej charakterystycznych dla każdego z regionów wchodzących w skład Prus Wschodnich. W związku ze złym stanem budynków przeznaczonych do translokacji zdecydowano o wybudowaniu kopii. W latach 1910-1913 wybudowano ok. 20 obiektów z XVIII-XIX w., reprezentujących budownictwo mieszkalne, sakralne, przemysłowe oraz gospodarcze. Na terenie muzeum znajdowały się także dwa obiekty archeologiczne.
W 1937 roku ze względu na ograniczoność terenu Królewieckiego Ogrodu Zoologicznego zdecydowano o przeniesieniu obiektów do Olsztynka, w którego okolicach znajdowało się Mauzoleum prezydenta Rzeszy, feldmarszałka Paula Hindenburga i które stało się miejscem licznych wycieczek z Niemiec. Muzeum architektury wiejskiej miało podnieść atrakcyjność okolicy. Translokacji dokonano w latach 1938-1942. Nie wszystkie obiekty udało się przenieść. Z pierwotnego założenia zachowało się 12 budynków.
Po wojnie przystąpiono do zabezpieczania obiektów. Prace wykonywane były pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Olsztynie. Pod koniec lat pięćdziesiątych rozpoczęła się rozbudowa muzeum.
Muzeum dysponuje obecnie terenem o powierzchni 94 ha. Posiada bogate zbiory muzealiów ruchomych i nieruchomych. Zgromadzone są w 74 obiektach dużej i małej architektury wiejskiej z Warmii, Mazur, Powiśla i Małej Litwy, o zróżnicowanych funkcjach, budowie i konstrukcji. Są to budynki mieszkalne, sakralne, zabudowania gospodarcze i przemysłowe. Wyposażenie budynków stanowią eksponaty pokazujące tradycyjne metody pracy i obrzędy na wsi w XIX i XX wieku. Zbiory muzealne kultury materialnej oraz sztuki ludowej przekraczają 10 tys. egzemplarzy.